есть

есть ¹

ем, ешь, ест, едим, едите, едят, χρ. παρλθ. ел, ела, ело, προστκ. ешь,

επιρ. μτχ. δεν έχει•

ρ.δ.

1. τρώγω•

мне хочется есть θέλω νά φάω•

есть суп τρώγω σούπα•

есть скоромное τρώγω μη νηστήσιμο φαγητό•

я целый день ничего ни ел όλη τη μέρα δεν έφαγα τίποτε•

он не ест мяса αυτός δεν τρώγει το κρέας.

|| τρωγαλίζω, ροκανίζω.

2. διαβιβρώσκω, φθείρω,καταστρέφω•

ржавчина ест железо η σκουριά τρώγει το σίδερο.

|| ερεθίζω•

дым ест глаза από τον καπνό τσούζουν τα μάτια μου.

3. μτφ. βασανίζω•

его ела грусть τον έτρωγε η θλίψη.

4. μτφ. (απλ.) γκρινιάζω, τρώγω με τη γκρίνια•

жена ела его с утра до вечера η γυναίκα του τον έτρωγε με τη γκρίνια από το πρωί ως το βράδυ.

εκφρ.

есть чужой хлеб – είμαι παράσιτος, χαραμοφαγης•

есть глазами – τρώγω με τα ματιά, επίμονα κοιτάζω•

есть просит – (αστ.) είναι τρύπιος (σαν το ανοιχτό στόμα), χρειάζεται διόρθωμα (για ενδύματα, υποδήματα κλπ.) — не хочу χορταίνω βλέποντας (για αφθονία φαγώσιμων).

есть ²

1. γ/ ενκ. πρόσ. ενεστ. του ρ. быть.

2. με σημ. των άλλων προσώπων του ενεστ. του ρ. быть: какавы мы есть красавцы τι όμορφονιοί που είμαστε εμείς•

кто ты -? ποιος είσαι εσύ;•

надо знать, как вещи есть πρέπει να μάθω πώς έχουν τα πράγματα•

я есть (σπάνια) εγώ είμαι.

3. υπάρχει, υπάρχουν, υφίσταται, υφίστανται•

есть такая партия υπάρχει τέτοιο κόμμα.

εκφρ.

есть такое дело – καλά, σύμφωνος, έτσι και θα γίνει•

так и есть – ναι, πραγματικά.

есть ³

επιφ. (στρατ.) στις διαταγές σας, όπως διατάξτε• διατάξτε.